Kierownik projektu, Andrzej W. Nowak wziął udział w 7. Sympozjum Ministerialnego Forum Debaty Akademickiej „Dyskurs o doskonałości. Dekonstrukcja krytyczna” z wystąpieniem:
Od SOWY do OSNOWY: Czego nie dostrzega dyskurs o doskonałości?
W wystąpieniu wskazał, że dominujący dziś dyskurs „doskonałości naukowej” opiera się na mierzeniu tego, co łatwo policzalne, przez co pomija kluczowe warunki wytwarzania wiedzy: codzienną pracę akademicką, relacje, instytucje oraz społeczne obiegi wiedzy. Odwołując się do wyników projektów SOWA i OSNOWA, autor wskazuje, że taki model nie tylko deformuje funkcjonowanie uniwersytetu, ale także osłabia jego zdolność do przeciwdziałania dezinformacji i podtrzymywania zaufania społecznego. W centrum argumentacji znajduje się pojęcie „osnowy” – sieci ludzi, praktyk i infrastruktur, bez których nauka nie może działać ani się reprodukować.
„Doskonałość naukowa” może zatem promując „punktowy” sposób pojmowania wiedzy osłabiać naszą możliwość reagowania na dezinformację i produkcję niewiedzy. Co więcej sama uznając za wiedzę jedynie to, co mierzalne wg neoliberalnych kryteriów sama powoduje, że całe obszary wiedzy przestają być za taką uznawane.
